Van bij de ingang van het paviljoen komt de bezoeker terecht in een indrukwekkende scenografie. Een hellend veenmostapijt raakt in de verte aan een benevelde hemel. Beide elementen worden omkaderd door twee gigantische foto’s van Christine Felten en Véronique Massinger. Deze twee fotografen hebben speciaal voor deze installatie twee mysterieuze Belgische landschappen vastgelegd.

Boven dit denkbeeldige landschap wisselt het klimaat voortdurend : regen, wolken, mist, zon … Op deze manier wordt het weer in België van 12 maanden weergegeven in 12 minuten.

Er is ook een videoprojectie te zien van de weerkaarten afkomstig van de KMI radarobservaties. Deze weerkaarten liggen aan de basis van de weeranimatie die zich boven het veenmos afspeelt.

Op de wanden van het paviljoen worden verschillende aspecten van de waterproblematiek in België belicht, dit gaat van ‘Water, een sociaal recht voor iedereen’ tot ‘Water buiten onze grenzen, maar ook over de ‘Sensibilisering’ en ‘Bescherming van de natuurlijke grondstoffen’. De vele gegevens bekleden de wanden als muurschilderingen die het midden houden tussen een reële voorstelling en een abstracte cartografie. Een waterloop verbindt de gegevens en gidst de bezoekers doorheen dit poëtisch tracé.

Aan de achterzijde van de grote foto’s komt de toeschouwer terecht in een soort van grot. Het water dat ‘uit de hemel’ gevallen is, sijpelt door het veenmos heen en valt in een groot bassin. De mysterieuze sfeer wordt nog versterkt door de aanwezigheid van de sculpturen van Jan Fabre, ‘De man die op het water schrijft’. Dit werk bestaat uit zeven bronzen baden gevuld met water. In een ervan zit het bronzen zelfportret van de kunstenaar zelf op het water te schrijven.

Wanneer de bezoeker deze ondergrondse ruimte uitgaat, neemt de waterloop zijn verhaallijn weer op. Hier worden de Belgische initiatieven op gebied van ontwikkelingssamenwerking voorgesteld.

Belgisch paviljoen